Bir küçük çocuktum bir zamanlar,saftım kötülük nedir bilmezdim.Güzel ve çirkin hayatımıza bir sinemayla girdi.Tek kanallı teleyizyon vardı o zamanlar.Televizyon
hayatımıza girdiğinden beri saf çocuksu oyunlarda kalmadı.Sokak aralarında sek sek oynamak,ip atlamak,çizgi oynamak hayal oldu gitti.Eskiden çocuklar kendi
oyunlarını kendi kurar yapardı.Hayal gücü çok daha gelişmiş kendi işini kendi gören bir dönemdi o dönemler.Sınır yoktu oyun oynarken insan yapabildiği kadar mutlu
olur ,yaptığı işle mutlu olurdu.Bir zamanlar çocuktuk ,şimdi büyüdük kocaman adam olduk .Bizi mutlu eden oyunları icat ettik sokak aralarında koştuk,bahçede sek sek oyunları oynadık ,yaramazlık yaptık komşu bahçenin evinden erik çaldık. :))))Şimdi hiç bir çocuk bizim yaptıklarımızdan binde birini yapamıyor yada yapmalarına izin verilmiyor.
Bizler çocuklar için sokakları kapadık,onun yerine araba park alanları,işletmecilerin eşya koymaları için kaldırım yaptık.Hiç bir çocuk kaldırama oturup Beş taş
oyunu oynayamaz oldu artık.sokak aralarında top koşturamaz oldular,Artık çocuklar çocuk olduklarını unuttu biz büyükler sayesinde.Ben bile o günleri çok özlüyorum.
Şimdi kalkıyoruz çocuklar
oyun oynamasını bilmiyor diyoruz, biz hayal güçlerini,sokak aralarını,müstakil bahçeli evleri aldık yerlerine kocaman apartmanlar diktik,bide
yaptığımız apartmanları övdük çocuklar için.Hangi çocuk istemez bir Ağaca çıkıp kuş yuvasına bakmak yada tırmanmak ne derseniz deyin biz çocukları çoktan unutuk.Kendi egomuzu ve cebimiz düşündük hep ,sonrada zamane çocukları bunlar birşey bilmez anlamaz dedik çocuklara malesef.Diyoruz ki altın çağını yaşıyor çocuklar,
ellerinin altlarında Bilgisayar ve bedava
oyunlar oynuyorlar daha ne istiyorlar diyoruz.Malesef çok kötü bir gün pişman olacağız bu dediklerimize,eminim ki
"gelecekte çocuklar evden çıksın" diye sokaklar ve bahçeler kuracağız ama o çocuklar evden adım atmıyacaklar.Biz onları eve bagımlı ve bilgisayara bağımlı birer çocuk yaptık.Oyun oynar için bilgisayarda oynan bir oyun olarak bilecekler.Bir çoğu körebe durumuna düşecek,Gerçek oyunları bulamıyacak yaşayamayacaklar malesef.
Büyükler der ya gelecek çocukların ve gençlerin! boşuna kandırmayın bu lafla büyükler gelecek sadece sizlerin onlar sizin kuklanız.İsterseniz verir ,isterseniz
alırsınız ellerinden.Sizler onları saf çocuk duygularını aldınız.Oyun oynamaları gerekirken,ellerine silah,taş verdiniz Mahsum çocukları aldınız yerlerine birer
canavar ettiniz.Şimdi kalpkıp biz onlar için yaptık herşeyi demeniz sadece sadece palavra o kadar.Siz büyükler kendiniz tatmin etmeye devam ettikçe
gelecek daha kötü bir yer olmaya devam ediyor.Geç olmasın diyorsanız kafanızı kumdam çıkarın ve çocuklara kendi oyun alanlarını geri verin alın onları evden
sokaklara,eski oyunlara dönmesini sağlayın.Her çocuk yaşamı sokakda oynadığı oyunlarla bilecektir,yeri gelecek düşecek bir yeri kanıyacak,o zaman anlıyacak ki acının
ne demek olduğunu öğrenecek,kan dökmenin kötü bir şey olduğunu bilecektir emimin.Yeri gelecek oyunda gülmeyi bilecek bir arkadaşının komik halinde.
Cebindeki bir kuruşun arkadaşlarıyla paylaşmayı,yada arkadaşlarıyla paralarını biriktirip bir arkadaşlarına doğum günü hediyesi alamayı bilecek,birlikten kuvvet doğduğunu öğrenecek,dediğim gibi saymakla bitmez oyunların çocuklara neler öğreteceğine ama biz hala çocuklarımızı düşünmüyoruz.Onlara hazır yiyecekleri veriyor sırtlarını poh pohluyoruz.Benim bir gün çocuklarım olursa sokaklar olmazsa nasıl mutlu çocuklar yetiştire bileceğim ki?
Geç olmadan hadi çocuklarımızla bir oyun oynayalım bu pc başında değil eski oyunlardan olsun çelik çomak gibi ne dersiniz.....
